Στην αρχή νόμιζα ότι το έκανε για πλάκα, μπορεί όμως να μην είχα καμία διάθεση να δεχθώ άλλο ενδεχόμενο. Όταν γίνεται αυτό, και η πιο μικρή πιθανότητα αποκτά ένα μερίδιο πραγματικότητας και σε δύσκολες στιγμές η πιθανότητα είναι πιο φιλική από την βεβαιότητα. Τα τελευταία γεγονότα είχαν μετατρέψει το μυαλό μου σε θερμοκήπιο ενδεχομένων και πιθανοτήτων.
Ο Σάκης, από το Θανασάκης, καθηγητής μαθηματικών εμφανίστηκε στην πρωινή προσευχή με ένα ζευγάρι τεράστια στρατιωτικά κιάλια κρεμασμένα στο στήθος του. Δεν έδωσα σημασία, το θεώρησα αστείο. Ο λυκειάρχης του έριχνε ματιές γεμάτες ανήσυχη περιέργεια. Αυτό συνεχίστηκε αρκετές φορές πριν την μοιραία μέρα.
Στο πρώτο διάλειμμα δεν κατέβηκε στο γραφείο καθηγητών, ούτε στο δεύτερο. Την τρίτη ώρα είχα κενό και έκανα μια βόλτα στο κτήριο. Το σχολείο είναι χτισμένο στο ψηλότερο σημείο του χωριού και όλες οι αίθουσες είναι παρατεταγμένες κατά μήκος μια φαρδιάς βεράντας-διαδρόμου στο πρώτο όροφο, που έχει θέα το Ιόνιο και με λίγη φαντασία όλη την Μεσόγειο. Η φασαρία των παιδιών ακουγόταν σε όλο το σχολείο και ο Λυκειάρχης μου ζήτησε να ανέβω να δω τι τρέχει.
Όταν έφτασα έξω από την τάξη του Σάκη τον βρήκα έξω στη βεράντα να στηρίζεται με τους αγκώνες στο περβάζι, να κοιτάζει μέσα από τα κιάλια. Η μεγάλη μύτη του άλλαζε συνεχώς και αργά προσανατολισμό μελετώντας αργά το τεχνητό οπτικό του πεδίου. Που και που με μια απότομη κίνηση άλλαζε το σημείο εστίασης. Μέσα στην τάξη γινόταν χαμός, ένας μαθητής ήταν στον πίνακα και σχεδίαζε κώλους και βυζιά, οι μαθητές ούρλιαζαν ονόματα καθηγητών και ο ζωγράφος συνέχιζε να σχεδιάζει ανατομικές λεπτομέρειες.
Την στιγμή που έμπαινα στη τάξη κάποιος φώναξε το δικό μου όνομα αλλά αμέσως τα ουρλιαχτά λούφαξαν. Σαν να έσκασε βόμβα σιγής. Μετάνιωσα που δεν περίμενα λίγο ακόμα για να δω την έμπνευση που θα προκαλούσε στον σκιτσογράφο της τάξης το άκουσμα του ονόματός μου. Δίπλα σε ένα ανδρικό κεφάλι με κέρατα ήταν γραμμένο το επώνυμο του Σάκη. Έκανα νόημα με το κεφάλι στην απουσιολόγο να σβήσει τον πίνακα και τους είπα να βγάλουν τον σκασμό και μια κόλα χαρτί.
-Γράψτε. Πρόχειρο διαγώνισμα στη Ζωγραφική. Θέμα : Ο κύριος Βασίλης.
Τους ένιωσα να χαμογελούν με σκυμμένο το κεφάλι.
Ο Σάκης συνέχιζε να κοιτάζει μέσα από τα κιάλια. Από τα αυτιά του ξεκινούσαν δύο καλώδια που κατέληγαν στην φουσκωμένη κωλότσεπη. Τράβηξα το ένα ακουστικό από το αυτί του, τρόμαξε, γύρισε στιγμιαία και με κοίταξε ανέκφραστα. Ήταν αξύριστος, πρόλαβα να δω τα μάτια του που ήταν κατακόκκινα, πριν τα οδηγήσει ξανά στα κιάλια. Έφερα το ακουστικό στο αυτί μου, δεν το ήξερα το τραγούδι, ήταν κάποιο βαρύ καψουροζεϊμπέκικο. Το έβαλα πίσω στο αυτί του, έριξα μια ματιά πίσω από την πλάτη μου, η τάξη ήταν ήσυχη και στήριξα κι εγώ τους αγκώνες μου στο μπαλκόνι. Τράβηξα πάλι το ακουστικό από το αυτί του.
-Πάμε για κάνα ούζο μετά;
Γύρισε και με κοίταξε, τα χέρια του έτρεμαν στην προσπάθεια να κρατήσουν σταθερά τα κιάλια.
-Πρέπει να πάω σπίτι
Μύριζε αλκοόλ.
-Σε περιμένει η Μαρία;
-Όχι
-Ε τότε πάμε
-Επειδή δεν με περιμένει πρέπει να πάω.
Ο Σάκης είχε παντρευτεί πριν εφτά χρόνια την Μαρία που ήταν μαθήτριά του. Τότε αυτός ήταν τριάντα τεσσάρων και εκείνη είχε μόλις τελειώσει το Λύκειο. Ο έρωτας ήταν σφοδρός και είχε γίνει θέμα στο χωριό. Η Μαρία δεν έδωσε εξετάσεις. «θα δώσω του χρόνου» είπε. Αλλά ο Σάκης όχι πως δεν την άφησε, αλλά δεν την ενθάρρυνε κιόλας. Η Μαρία έμεινε έγκυος, απέβαλλε, οι σπουδές αναβλήθηκαν ξανά.
Τον τελευταίο καιρό ο Σάκης μου έλεγε πως προσπαθούσε να την πείσει να κάνουν παιδί, εκείνη αρνιόταν και πως είχε ανακαλύψει αντισυλληπτικά στο σπίτι ενώ χρησιμοποιούσαν και προφυλακτικά. Μου εξομολογήθηκε μάλιστα πως ο ίδιος τα τρυπούσε κρυφά. Αργότερα μαθεύτηκε πως η Μαρία το είχε ανακαλύψει και το είχε αναφέρει στην αδελφή της που της πρότεινε να πάρει το χάπι.
Ο Σάκης συνέχιζε να έχει κοιτάζει μέσα από τα κιάλια σταθερά σε κάποιο σημείο στην ανατολική άκρη του χωριού, εγώ να παρατηρώ τα θερμό μέτωπο που πλησίαζε από το βάθος του ορίζοντα στα δυτικά.
Δε πρόλαβα να πω την επόμενη λέξη. Ξεκρέμασε απότομα τα κιάλια.
-Κράτα δω.
Άρχισε να τρέχει. Τα καλώδια μπερδεύτηκαν στα πόδια του, κόντεψε να πέσει, άρχισε να κλωτσάει τον αέρα σαν παλαβός μέχρι που απελευθερώθηκε. Χάθηκε για μερικά δευτερόλεπτα στις σκάλες άκουσα τον θόρυβο των ποδιών του καθώς χτυπούσαν στο δάπεδο, πρέπει να είχε πηδήξει πέντε σκαλοπάτια και μετά τον είδα να διασχίζει το προαύλιο κουτσαίνοντας μανιασμένα. Μόλις βγήκε στον δρόμο άρχισε πάλι να τρέχει χοροπηδώντας στο γερό πόδι που προσπαθούσε να αναπληρώσει τα βήματα του χτυπημένου.
Νιώθεις περίεργα όταν διαβάζεις στην εφημερίδα για ανθρώπους που γνωρίζεις και γεγονότα που έχεις ζήσει. Όσα και αν γραφτούν σου φαίνονται λίγα, σαν τίτλοι σχεδόν, σαν εξώφυλλο ενός βιβλίου που έχεις το προνόμιο να είσαι αναγνώστης του.
Την επόμενη ημέρα η τοπική εφημερίδα είχε ένα μονόστηλο στην πρώτη σελίδα.
«Ο Σ.Τ. καθηγητής μαθηματικών ξυλοκόπησε άγρια την σύζυγο του Μ.Γ. Το θύμα νοσηλεύεται εκτός κινδύνου στο κέντρο υγείας. Ο δράστης μετά τον ξυλοδαρμό παρουσιάστηκε στο αστυνομικό τμήμα και παραδόθηκε επειδή νόμιζε ότι η λιπόθυμη σύζυγός του ήταν νεκρή. Στους αστυνομικούς ομολόγησε ότι προέβη στη πράξη για λόγους ζηλοτυπίας. Όπως υποστήριξε είχε πληροφορίες ότι η σύζυγός του τον απατούσε στο σπίτι της αδελφής της όταν αυτός απουσίαζε στα μαθήματά του. Ο δράστης παρακολούθησε το σπίτι της «απιστίας» με κιάλια και διαπίστωσε πως κατ’ εξακολούθηση μετά την άφιξη της συζύγου του ακολουθούσε η επίσκεψη ενός νεαρού αγνώστων προς το παρόν στοιχείων. Καθ’ όλη τη διάρκεια της επισκέψεως το θύμα δεν απαντούσε στο κινητό το οποίο ήταν κλειστό. Χθες ο δράστης παρακολούθησε το θύμα ακόμα μια φορά και όταν επιβεβαίωσε την επίσκεψη του εραστή εισήλθε αιφνιδιαστικά στο σπίτι σπάζοντας την μπαλκονόπορτα, συλλαμβάνοντας την νεαρά σύζυγό του σε συνεύρεση με τον άγνωστο άντρα. Σύμφωνα με πληροφορίες μας πρόκειται για αλλοδαπό νεαρό»
Μετά από αυτό το μονόστηλο ξεκίνησε ένας ακόμα, ο δεύτερος, κύκλος, διώξεων τα αλλοδαπών της περιοχής. Ο πρώτος είχε συμβεί πριν δύο χρόνια μετά από παρόμοιο επεισόδιο όπου ντόπιος και «ξένος» είχαν τους αντίστροφους ρόλους. Ο έλληνας εραστής είχε μεταφερθεί στο κέντρο υγείας με κακώσεις στα γεννητικά όργανα. Οι άντρες της περιοχής είχαν εξαγριωθεί. «Δεν σέβονται οι ξένοι το ψωμί που τους δίνουμε και τρώνε». Παρέκαμψαν βέβαια το γεγονός πως στους δύο φούρνους του χωριού δούλευαν μόνο Αλβανοί. Πάντως έδιωξαν από την περιοχή όλους τους ξένους εκτός από τις κοπέλες που δούλευαν στα μπαρ.
Για ένα διάστημα έτρωγα μόνο ψωμί του τοστ για συμπαράσταση στους «οικονομικούς μετανάστες». Το μποϋκοτάζ δεν κράτησε πολύ και οι άνθρωποι σε έναν μήνα γύρισαν σπίτια τους. Υποθέτω πως βρήκαν την ευκαιρία να επισκεφθούν την πατρίδα τους. Αυτή τη φορά τα πράγματα ήταν πιο σοβαρά. «Δεν φτάνει που τους δίνουμε ψωμί και τρώνε θα μας πηδάνε και τις γυναίκες;» Νάτο πάλι το ψωμί. Καλού κακού αγόρασα μια μεγάλη ποσότητα ψωμί του τοστ και παξιμάδια.
Με αφορμή αυτό το περιστατικό πάντως καταλάβαμε η Δέσποινα κι εγώ πως η Μαιρούλα ήταν ερωτευμένη με ένα αγόρι από την Αλβανία. Ήταν τόσο μεγάλη η ανησυχία της μη το διώξουνε που ζήτησε την βοήθειά μας, να διοργανώσουμε διαδήλωση συμπαράστασης στους «οικονομικούς πρόσφυγες» όπως τους είπε. Η Δέσποινα έπαθε ένα σοκ και με απείλησε ως αν την βοηθούσα δεν θα μου ξαναμιλούσε. Τελικά η Μαιρούλα τα κατάφερε μόνη της. Έπεισε τα κορίτσια του σχολείου να διαδηλώσουν για τα δικαιώματα της γυναίκας και στην ομιλία που έβγαλε στα σκαλιά του δημαρχείου βρήκε την ευκαιρία να μιλήσει και για τον πόνο της.
Ευτυχώς το περιστατικό δεν πήρε έκταση. Θες γιατί ο Σάκης κατάλαβε τι επρόκειτο να γίνει, θες γιατί δεν ήταν σίγουρος, υποστήριξε πως ο «ανταγωνιστής» τους ήταν Έλληνας και αρνήθηκε να αναγνωρίσει κάποιον ξένο στις φωτογραφίες που του παρουσίασαν οι αστυνομικοί. Σε μια στιγμή διαύγειας φώναξε «Και τι φταίει αυτός, όποιος και να είναι; Αυτός να γαμήσει ήθελε. Παράνομο είναι;». Στα καφενεία κυκλοφόρησε η φήμη πως όταν τους έπιασε γυμνούς στο δωμάτιο είπε στον άγνωστο.
-Εσύ ντύσου, άσε εκατό ευρώ και φύγε.
Η ιστορία ξεθύμανε γρήγορα. Ο Σάκης δεν ξαναήρθε σχολείο και η Μαρία έφυγε στην Κρήτη. Έμεινε μόνο ο νταλκάς της Δέσποινας για τον νταλκά της Μαιρούλας και ο φόβος της γιαγιάς.
-Προσέχετε παιδί μου με την Δέσποινα προσέχετε. Αν το μάθει ό Τάσος.
Δεν της είπα ότι ο Τάσος υποπτεύεται μετά βεβαιότητος αλλά δεν έχει αποδείξεις γιατί θα τρόμαζε περισσότερο. Ούτε ότι με είχε πάρει τηλέφωνο να με ρωτήσει «Δε μου λες, τι τρέχει με την γυναίκα μου;», ούτε ότι βριστήκαμε με τον Τάσο αλληλοευχόμενοι τηλεφωνικά «άντε γαμήσου μαλάκα», ούτε ότι έβαλε την Δέσποινα να μου πει στο τηλέφωνο «Μη με ξαναενοχλήσεις». Κανείς από τους τρείς μας δεν μπορούσε να φανταστεί εκείνη τη στιγμή ότι η Β Χωριακή της Δέσποινας είχε πάρει την ανιούσα.
Δεν καταλαβαίνω την ομορφιά της απιστίας. Βρίσκω ότι είναι μόνο άσχημη, ειδικά στο τέλος. Κατηφόρα.
Ανυπομονώ για τη συνέχεια!
Πάντως η Μαιρούλα όσο περνάνε οι αράδες, τόσο πιο αγαπούλα γίνεται!
φιλάκια πολλά!
))))))))))))))))))))))))))))))))
καημένε,πλην…αμυαλε,Σακη…σαν κι αυτόν καμποσοι…τι τα θελουν τα μωρά;…
προσεχε καλε μου προσεχε….κι εσυ δεν εισαι και Αλβανός…ποιος θα σου συμπαρασταθεί…ε;;;…
αναμενουμε με αγωνια
@ thalassamov
Και κατηφόρα και ανηφόρα. Σαν το τραινάκι του Λούνα πάρκ
@ cook
Εμένα μου συμπαραστάθηκε η τράπεζα με ένα δάνειο. Η εξωμήτριος κύηση είναι ακριβή και όταν είσαι “παράνομος” είναι “μονάκριβη”.
Tι ιστορίες πλάθει η ζωή !
Όλα μπορούν να ανατραπούν από τη μια στιγμή στην άλλη και να βρεθούμε σε άλλες όχθες.
Τι έγινε με την εγκυμοσύνη ? (τώρα πολλά θέλω να ρωτήσω, αλλά …)
Να αναμένουμε την συνέχεια ?
Mrs Smith
Με δυσκολεύει η συνέχεια. Υποκρύπτονται επώδυνες μνήμες.
Εγώ πάλι μόλις χτες ανακάλυψα τα …άλλα 2 μπλογκ.
1, 2, 3…λοιπόν!
Μου φαίνεται θα τα τυπώσω για το καλοκαίρι.
Τι να πω τώρα για την ιστορία ;
Δεν είναι τίποτα πρωτότυπο το θέμα της.
Κάτι πολύ κοινό που όμως ξέρεις να το γράφεις και να φαίνεται υπέροχο.
@ αλέξανδρος ανδρουλάκης
Εδώ βγάζω το άχτι μου με τις λέξεις
(Υπάρχει κι άλλο ένα με φαγάκια κλπ)