Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Οδός Σπετσών’ Category

Σταθήκαμε κάτω από το φως για να βλέπουμε την σκιά μας. Μας έδινε μια ασφάλεια αυτό.

Μικροί ακούγαμε πως μόνο τα φαντάσματα δεν έχουν σκιά.

Στο σχολείο μάθαμε πως η σκιά προκαλεί την έκλειψη του ήλιου και του φεγγαριού.

Όταν μεγαλώσαμε καταλάβαμε πως η «έλλειψη» ίσως είναι μια αόρατη έκλειψη.

Ο συνομιλητής μου ήταν μια γυναίκα γύρω στα τριανταπέντε, φίλη παιδική και μπερδεμένη πολύ.

«Έχεις τον άντρα σου και το σπίτι σου, την δουλειά σου, τους ανθρώπους σου. Πρέπει να βάλεις τα πράγματα σε μια τάξη σε μια σειρά» της είπα.

«Έτσι δημιουργούνται οι εκλείψεις» μου απάντησε. «Όταν ο ήλιος η σελήνη και η γη στοιχίζονται στην σειρά».

Και χάθηκε στο σκοτάδι ξεχνώντας την σκιά της.

Advertisements

Read Full Post »

Στον όροφο μου υπάρχουν τέσσερα διαμερίσματα. Σε ένα από αυτά ζει ένας άντρας, γύρω στα τριανταπέντε. Τον ενοχλούν πάρα πολύ οι μυρωδιές της πολυκατοικίας, τον έχω ακούσει να κάνει παράπονα στον διαχειριστή.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Μερικές φορές δυσκολεύομαι να καταλάβω ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός. Ίσως να φταίνε και οι πολεμικές ταινίες που έβλεπα μικρός, που ήταν όλα ξεκάθαρα από την αρχή. Οι καλοί ήταν αυτοί με τις κόκκινες μπέρτες και τα άσπρα άλογα, οι κακοί είχαν καφέ μπέρτες και μαύρα άλογα. Και στη μέση τις ταινίας να έμπαινες στην αίθουσα, καταλάβαινες την υπόθεση. (περισσότερα…)

Read Full Post »

Όσο κι αν προσπαθούσε ο Απόστολος δεν κατάφερνε να θυμηθεί τις μεγάλες του αγάπες. Με το που έλεγε από μέσα του τα ονόματά τους, Ζωή και Ευτυχία, ένιωθε τις μπούκλες της μιας και τα πυκνά μαύρα φρύδια της άλλης, το κλάμα της πρώτης και την οργή της δεύτερης. Και αυτό ήταν. Μετά τίποτα. Σκοτάδι και σιωπή.

Και τώρα αυτό του συνέβη. Ευτυχώς που μπήκε στο μαγαζί ο Θόδωρος με την γλάστρα.

«Που να την ακουμπήσω ρε;»

«Αστην εκεί δα στη πόρτα»

Ο Θόδωρος και ο Απόστολος είχαν παντρευτεί την ίδια γυναίκα. Μέσα σε δυό καλοκαίρια έγιναν δύο γάμοι και γεννήθηκαν δύο παιδιά. Πρώτα την παντρεύτηκε ο Απόστολος που την γκάστρωσε όταν ο Θόδωρος που τα είχε μαζί της πήγε φαντάρος. Με το που πήγε φαντάρος ο Απόστολος, γέννησε η Αμαλία και έφτιαξε παιδί με τον Θόδωρο που, την παντρεύτηκε δεύτερος. Όταν απολύθηκε και ο Απόστολος ο πρώτος της άντρας, η Αμαλία γέννησε και το παιδί του Θόδωρου του δεύτερου άντρα της, πριν το σκάσει με τον τρίτο που κανείς δεν έμαθε ποτέ αν ήταν ο τελευταίος.

(περισσότερα…)

Read Full Post »

Η Αριστέα ήταν γέννημα θρέμμα της Αριστεράς. Και ο Αριστείδης το ίδιο. Για ιδεολογικούς λόγους το Αριστείδης είχε γίνει Αρης μέχρι που γεννήθηκε ο γιός τους. Τα βαφτίσια του νέου Αρη έγιναν στην Βάρκιζα , αν και η Αριστέα επέμενε στην αρχή να τον βαφτίσουν στον Γοργόποταμο. Εδώ που τα λέμε μάλλον είχε δίκιο μιας και ο Αρης τίναξε στον αέρα την ιδεολογική παράδοση της οικογένειας και διαγράφοντας πολύ γρήγορα όλο το πολιτικό τόξο έγινε ένας «αξιοπρεπής» συντηρητικός νέος. Αφού επί υπαρκτού σοσιαλισμού αποπειράθηκε να σπουδάσει στον ανατολικό Βερολίνο και συμμετείχε στην κατεδάφιση του τείχους του «αίσχους» επέστρεψε στην πατρίδα με μια αντιπροσωπία γερμανικών ειδών υγιεινής και πλακιδίων και ένα κομμάτι από το κατεδαφισμένο τείχος με το οποίο κόσμησε το πολυτελές γραφείο του.

 

Στο μεταξύ ο μπαμπάς και η μαμά είχαν αρχίσει να μελετούν ήδη τις «αστικές φυλλάδες» ανακαλύπτοντας σιγά σιγά τα αγαθά του καπιταλισμού . Μπορεί να εγκατέλειψαν τα παραδοσιακά κομματικά συνθήματα αλλά μετακόμισαν ιδεολογικά στο ευρύχωρο υπαρκτό σοσιαλιστικό κόμμα που «άλλαζε» και εκσυγχρόνιζε επιτέλους τον τόπο.

 

Ο γάμος της Αριστέας άντεξε την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού αλλά όχι την κατάρρευση του χρηματιστηρίου που εξαφάνισε την υπαρκτή και ανύπαρκτη –βλέπε δάνεια- αυλη περιουσία του ζεύγους. Και επειδή η αναζήτηση νέων πηγών εισοδήματος στη «τρέχουσα συγκυρία» ήταν δύσκολη προτίμησαν την αναζήτηση νέων πηγών συναισθημάτων κάτι που γρήγορα τους οδήγησε πρώτα εντός του σοσιαλιστικού κόμματος και στη συνέχεια εκτός γάμου. Άλλωστε και για τους δύο «Η αριστερά ήταν πρώτα απ’ όλα συναίσθημα».

 

Η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι χρειάζονται κάτι στο οποίο να καταθέτουν τα συναισθήματά τους. Η πολιτική βέβαια δεν είναι ο καλύτερος τέτοιος ταμιευτήρας.

 

Ο γιους τους ο Αρης φρόντισε να καλύψει με κάποιο τρόπο τις οικονομικές απώλειες οπότε ο μεν Αριστείδης επιδόθηκε νικηφόρα στην αναζήτησε νέου ερωτικού και όχι μόνο συντρόφου η Αριστέα όμως συνέχισε να αναζητεί μόνη την νέα Αριστερά. Και ενώ ο Αντώνης αξιοποιούσε την χημεία του με τον τρόπο που του υπέδειξε ο ψυχαναλυτής του υιοθετώντας νέους ρόλους, η Αριστέα ανακάλυπτε νέα καθήκοντα στις ατελείωτες πολιτικές συζητήσεις.

 

Μέχρι εκείνη την Κυριακή.

 

Η Αριστέα ήθελε ήλιο εκείνη το πρωί. Ηλιο καφέ και εφημερίδες στην Πλάκα.Μόνη της.

 

Ο συμπαθητικός κύριος με την Καθημερινή στο απέναντι τραπεζάκι της είχε χαμογελάσει πολύ ευγενικά. «Μπά;» μονολόγησε η Αριστέα και ξεκίνησε από τις πολιτιστικές σελίδες. Άλλη μια ματιά, άλλο ένα ευγενικό χαμόγελο.»Μπά;» δις.

 

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο «Αίολος τα πήρε στο κρανίο ή φταρνίστηκε». Μια ξαφνική ριπή ανέμου πήρε τις εφημερίδες τους, τις ιδέες τους ,τις σκόρπισε , τις ανακάτεψε και χωρίς να το καταλάβουν βρέθηκαν να τις τακτοποιούν μαζί . Μπλέχτηκαν οι σελίδες, μπλέχτηκαν και τα βλέμματα και τα χέρια και οι λέξεις. Πρώτα γδύθηκε το μυαλό τους από κάθε ιδέα που δεν ήταν δική τους. «Θέλω δικά μου πράγματα. Καταδικά μου.»

 

Μια ριπή συναισθημάτων κοκκίνησε τα μάγουλα της Αριστέας όταν της έβγαζε επί τέλους τα ρούχα .

 

Τι σου είναι η Φύση!

————————————————————–
Αφιερωμένο στον Αποστόλη και σε όλη την παρέα των γιατρών στα Αγναντα.
(Ελπίζω να σας δω στη Γιορτή του τσίπουρου)

 

Read Full Post »

σσσσ. Κοιμάται.

Ανασαίνει μόνο με το δέρμα της.

Είναι τα χείλη της μισάνοιχτα , μια λέξη κυλάει τρυφερά στο μαξιλάρι της.

Και μια λεπτή τούφα μαλλιών, μισοφέγγαρο ανάμεσα στα φρύδια.

Φέγγει. Τι «βλέπει»;

Σαν φως αρχαίο την τυλίγει το κατάλευκο δέρμα.

Φλέβες βυζαντινές καλπάζουν στα χέρια της.

Με την αξιοπρέπεια του φοίνικα αναδύεται ο λαιμός της.

Και στο ήθος της ηδονής προσήλυτο στήθος .

Ένα σημείο στίξης , επίκληση ζωής, στη κοιλιά της.

Και στο τεκτονικό της σκότος , πόθου ανάδυση.

 

Read Full Post »